Było naprawę nerwowo, adrenalina sięgnęła zenitu

materiały prasowe

Polegał na przepłynięciu jachtem nad zatopioną na głębokości 2 metrów stalową belką. Jeśli jacht przepłynie, to znaczy, że zanurzenie ma nie większe niż 2 metry i wtedy spełnia przepisy klasy. Jeśli jednak zaczepi balastem, to znaczy, że jest zbyt ciężki i nie spełnia przepisów i nie może starować w regatach. Czyli powrót do domu. Wyjęliśmy z jachtu wszystko co było można i wpływamy w zatopioną bramkę... powoli.. jeszcze metr, powoli przepływa... Zaczepił !!!  Jeszcze trochę do przodu, przeszedł. Powtarzamy dla pewności. Tym razem przeszedł bez draśnięcia.

W porcie jest lekka fala. Raz zaczepił, drugi raz nie. Mierniczy dla pewności prosi o  przepłynięcie po raz trzeci. Zatem jeszcze raz. Niewielka fala powoduje zakłócenia pomiaru. Przepływamy. Mierniczy obserwuje belkę w wodzie. Jacht powoli przepływa i bez milimetra zapasu przepływa nad belką !!!  Mamy równo 2 metry zanurzenia i ani milimetra zapasu. Mierniczy gratuluje perfekcyjnych wyliczeń i dokładnej budowy. Nie byliśmy w stanie opanować radości, więc uśmiech i gratulacje !!! Kolejny pomiar, to przechylenie jachtu masztem do wody. Mierniczy zaczepia 45kg ołowiu a topie masztu i patrzy, czy maszt się z wody podniesie. Niestety, maszt tonie. Próbujemy jeszcze raz, tym razem zmniejszamy wychył balastu o 2 cm. Powtórka i jacht wstaje z przechyłu. 2 centymetry to naprawdę granica błędu, więc znowu wiwat! Już nawet mierniczemu udziela się nasz entuzjazm. Kolejna próba, to stabilność początkowa, czyli balast na jedną stronę i jacht nie może się wychylić więcej niż 10 stopni. Nasz wynik to 7. Nie możemy pohamować radości !!! Wszystko lepiej od oczekiwań.

Jest już 16.00 Drugi test, to pomiar szerokości, wysokości jachtu, zbiorników wypornościowych, bomów, ugięcia pokładu i jeszcze kilkanaście innych wymiarów. Mierniczy mierzą, przeliczają, płyną nerwowe godziny. Proszą o dokumentację techniczną, bo coś się nie zgadza. Wyporność zbiorników bezpieczeństwa powinna wynosić 1200 litrów. Panowie liczą zapisując kolejne kartki brudnopisów. Mijają godziny. Na koniec kiwają głowami i uśmiechając się pokazują mi swój kalkulator. Na wyświetlaczu jedna liczba: 1200! Gratulują ponownie perfekcyjnie wykonanego Jachu! BRAVO!

Tym samym OFICJALNIE OGŁASZAM koniec 6 lat budowy, która pochłonęła ponad 3 000 godziny mojej pracy, doliczając do tego pracę przyjaciół, przyjaciół żeglarzy, mojego Taty Mirosława i całej rodziny, którzy ostatnie miesiące wspierali mój wysiłek jak tylko mogli. BYŁO WARTO !!!

Po 2 testach nastał wieczór. Nasz bus stoi przy centralnym placu najstarszego klubu żeglarskiego we Włoszech. Po szybkim posiłku przystąpiliśmy do kompletowania wyposażenia bezpieczeństwa na ostatni test. Ten odbędzie się jutro rano o 9.00. Nasze dzisiejsze testy, a raczej ich wyniki rozeszły się wśród żeglarzy szerokim echem. W porcie już 30 jachtów w klasie Mini. Każdy kto przechodził, gratulował, pytał o szczegóły, o budowę jachtu, o technologię, o pomiary. Po godzinie zebrało się już spore towarzystwo naszych nowych znajomych z innych Mini. Więc na środku placu, przy małym stoliku rozpoczęła się miła pogadanka przy świątecznym plastikowym kubeczku. Moje zdziwienie było naprawdę ogromne, jak wiele osób kibicowało TEAM POLAKKO przy dzisiejszych pomiarach.

Dzień zakończył się wspólną kolacją klasy Mini Italia, a my zostaliśmy honorowymi gośćmi tego wieczoru. I nie sposób było wytłumaczyć, ze jeszcze tyle musimy do rana przygotować i z tego powodu nie możemy dołączyć. Więc daliśmy się przekonać. Dzień pełen nerwów, ale jakże piękny. Jutro trzeci test i jeśli będzie ok, nastanie czas w końcu pomyśleć o żeglowaniu... Ten wyścig to przecież prawie 1000km żeglugi!

Tu jest strona regat:
http://www.gpi-mini650.com/www/index.php
Na niej po prawej znajdziecie TRACKING. Będzie nas śledzić on-line na mapie.
My mamy nr 9. Ten sam tracking znajduje się również tutaj:
http://www.sgstracking.com/tracking/gpi2011.php

Dzisiaj ostatni przegląd, trzeba było jeszcze dokupić kilka rzeczy, kilka wykonać i zamontować. Brakowało nam proszku na rekiny !!!??? mapy... i kilku drobnych, acz czasochłonnych drobiazgów. Największym problemem było zamieszczenie anteny do AIS na maszcie. Okazało się, że jest błąd w tłumaczeniach przepisów. Wersja angielska mówi: koniecznie antena musi być na maszcie. Francuska mówi: nie może być na maszcie. Było nerwowo, ponieważ my czytamy te przepisy po angielsku nie mając pojęcia co jest we francuskiej wersji, Włosi czytają po francusku, parząc na nas ze zdziwieniem o co nam chodzi. I tak przez kilka godzin. W końcu uzgodniliśmy, że z powodu błędu każdy ma rację. Zostaliśmy dopuszczeni do regat !!!

Wieczorem przedstartowa wspólna kolacja załóg i wielkie poruszenie odnośnie pogody. Pierwsza część trasy będzie ze słabym wiatrem, a dalej już prawie bez wiatru. Zresztą zobaczcie sami na TRACKINGU. Przed nami jeszcze cała noc pracy, pakowania i przygotowań, i rano na start.

Trzymajcie kciuki!!!
Radek
p.s. Nie wolno zabrać nam komputerów i telefonów, więc kolejna informacja po powrocie.