Pornichet Select - relacja Radka Kowalczyka cz. 3

materiały prasowe

Linię mety przekroczyłem o 17:13 dnia następnego. Pół godziny później widzę już Tomka na pontonie organizatorów. Nie mam silnika, bo nie wolno go mieć w regatach. Biorą mnie na hol by wciągnąć mnie do portu. Nic nie wiem, jaka pozycja? czy jeszcze ktoś na morzu?

W porcie rozmawiam z kolegami z Francji. Pocieszają mnie, że Francuzi dobrze wiedzą, że przy Belle Ile nigdy nie ma wiatru, że często tam pada, że prądy są zdradzieckie i należy się trzymać blisko wyspy. Że każdy z nich te mielizny już dobrze zna. Dowiaduję się też, że tylko pierwsza grupa miała względnie dobry wiatr. Że kto wolniej płynął dnia pierwszego, z każdą godziną miał coraz mniej wiatru. Że wycofało się dużo jachtów. Że było dużo uszkodzeń na jachtach po burzy i po starcie, że nie wiedzieli co się ze mną dzieje.

Mimo przeciwności wiatrów i nieznajomości tego akwenu pokonałem tą 300 milową trasę. Z powodu przeciwnych wiatrów, w rzeczywistości halsując przepłynąłem 430 mil. Odstałem w ciszach blisko 30 godzin. Był to najdłuższy rejs jaki przepłynąłem samotnie, ten w dodatku po niełatwych i zdradzieckich wodach Zatoki Biskajskiej.

Jedno jednak Wam powiem: Żeglowanie na Mini to WSPANIAŁA rzecz !!! :)))

pozdrawiam serdecznie
Radek
www.ocean650.com