Odbyły się obecnie dwie regaty żeglarskie z serii Grand Slam (SGS), w ramach których testowany jest format medali zaproponowany przez World Sailing na Igrzyska Olimpijskie w Los Angeles.
Ma zastąpić format stosowany od Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku – wyścig o medale, którego nie można odrzucić, z podwójną liczbą punktów dla 10 najlepszych zawodników. Uznawana wówczas za rewolucyjną, nigdy nie osiągnęła swojego celu i nie rozprzestrzeniła się poza dyscypliny olimpijskie.
Nawet w systemie z 2008 roku możliwe jest zdobycie złota w wyścigu przed zapasem lub przystąpienie do finałowego wyścigu o medale z niemal bezkonkurencyjną przewagą punktową i koniecznością jedynie ukończenia wyścigu bez kar.
Najwyraźniej Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl) jest bardziej zainteresowany zapewnieniem, że wszystkie organizowane przez niego wydarzenia będą miały znaczenie pod względem sprzedaży biletów i wpływu ekonomicznego. Dotyczy to nawet żeglarstwa, od dawna uważanego za trudne wydarzenie przyciągające publiczność.
Chcą, aby finałowy wyścig zadecydował o podium medalowym, w którym wszyscy uczestnicy tego wyścigu mieliby równe szanse na zwycięstwo, przy całym ryzyku, jakie to stwarza, tak samo jak ma to miejsce w przypadku finałów w bieganiu, pływaniu itp.
Nie jest jasne, jak poważnie MKOl podchodzi do wymogu nagłej śmierci ani jak bardzo World Sailing chce się do tego zastosować. . .
Jednak patrząc na proces testowany na imprezach SGS, jasne jest, że World Sailing trzyma się jak najbliżej status quo (czyli tego, co od 2008 roku jest normą dla pontonów olimpijskich).
Zatem klasyczny impas. MKOl szuka przyjaznego mediom miejsca na podium, a World Sailing walczy z akcją tylnej straży w formacie, który w najmniejszym stopniu zaburza istniejący format medali.
Wpłynęło to na sześć klas pontonów (deski zdecydowały się na klasyczną serię pucharową) zdecydowanie przeciwstawiły się wynikowi na podium i uzgodniły serię medalową po skorygowanej punktacji z finałem dwóch wyścigów.
Wydaje się, że jest to bezpośrednio sprzeczne z myśleniem MKOl, ale być może World Sailing jest przekonany, że żeglarstwo jako oryginalny członek rodziny olimpijskiej ma silną pozycję, aby przełamać trend natychmiastowej satysfakcji.
Doprowadzony do granic możliwości pozostaje wybór albo pozostać na igrzyskach olimpijskich z finałowym wyścigiem medalowym decydującym o podium medalowym, albo uznać, że taka zmiana jest zbyt dużym zerwaniem z tradycją i wycofać się z przyszłych igrzysk.
Zignorowanie wymagań MKOl byłoby odważnym posunięciem, a World Sailing nie chciał się wcześniej stawić czoła.
Takie wycofanie się prawdopodobnie oznaczałoby koniec profesjonalnego żeglarstwa na pontonach, jakie znamy, i wymagałoby radykalnej reorganizacji World Sailing.
World Sailing otrzymuje od MKOl około 15 milionów dolarów po każdych letnich igrzyskach olimpijskich. W Wielkiej Brytanii RYA otrzymuje 23 miliony funtów na opłacenie i wsparcie British Sailing Team. Obie te płatności ustałyby bez zaangażowania igrzysk.
Igrzyska olimpijskie są wyjątkowym wydarzeniem, a medale olimpijskie niosą ze sobą wyjątkowe uznanie, które trwa przez całe życie zwycięzcy. Jeśli zawodnicy znają zasady przed wyruszeniem w podróż, gdzie leży problem?
Być może warto zwrócić uwagę na uwagi Juana Antonio Samarancha, wiceprzewodniczącego Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
Samaranch przyznał, że chociaż sporty takie jak lekkoatletyka, gimnastyka i pływanie zajmują centralne miejsce podczas igrzysk, rozważane są możliwe zmiany. „Program stale się zmienia i ewoluuje. Od czerwca tego roku ogłosimy, jak będzie oceniany obecny program i jak będzie się on rozwijał w przyszłości.”
World Sailing oświadczył, że ostateczny format punktacji regat olimpijskich zawodów żeglarskich zostanie ustalony nie później niż 31 maja 2026 roku.
World Sailing przygląda się propozycjom olimpijskich łodzi kilowych, pontonów Foiling i Wing Foilów
