Zespół zbadał 20 kolonii koralowców i odkrył, że dwa główne gatunki budujące rafy przygotowywały się do tarła podczas corocznego masowego tarła Ningaloo wczesną jesienią – jest to pierwszy tego rodzaju zapis reprodukcyjny tych gatunków na rafie.
Trzeci gatunek, nie wykazywał żadnych oznak rozmnażania w żadnym z okien pobierania próbek, co sugeruje, że może przebiegać według zupełnie innego kalendarza reprodukcyjnego i podkreśla potrzebę całorocznego monitorowania.
„W renowacji koralowców najważniejszy jest czas” – powiedział Juszkiewicz. „Jeśli naukowcy przegapią tarło, być może będą musieli poczekać kolejny rok na następną okazję. Wiedza o tym, kiedy koralowce zwornikowe się rozmnażają, pomaga naukowcom i menedżerom planować programy restytucji, aby upewnić się, że są gotowi do pobrania materiału rozmnożeniowego we właściwym czasie.”
Badanie ujawniło również uderzający podział geograficzny. Korale Porites w Ningaloo składają tarło wczesną jesienią, podczas gdy ten sam gatunek dalej na północ, w pobliżu Dampier – zaledwie 300 km dalej – odnotowano późną wiosną i wczesnym latem.
Starsza autorka, profesor nadzwyczajna Zoe Richards, która kieruje grupą ds. ochrony i badań koralowców w Curtin, stwierdziła, że rozbieżność może mieć poważne konsekwencje dla sposobu, w jaki rafy odbijają się po zakłóceniach.
„Jeśli koralowce Ningaloo zostaną reprodukcyjnie odizolowane od raf oddalonych zaledwie 300 km na północ, oznacza to, że północne populacje mogą nie być w stanie odtworzyć Ningaloo, jeśli koralowce zostaną utracone podczas fal upałów lub cyklonów” – powiedział Richards. „Są to w rzeczywistości odrębne zasoby genetyczne, mimo że są stosunkowo blisko siebie geograficznie”.
Dr Thomas Holmes, kierownik programu programu regeneracji raf WA w Western Australian Marine Science Institution, który nie był zaangażowany w badania, powiedział, że odkrycia mają znaczenie, ponieważ stres cieplny wpływa znacznie bardziej niż na przeżycie.
„Może również ograniczyć reprodukcję, co oznacza, że koralowce mogą przez lata po poważnym wybieleniu produkować mniej jaj i plemników” – stwierdziła Holmes. „To sprawia, że reprodukcja jest jednym z najważniejszych wskaźników długoterminowego zdrowia i odporności rafy, zatem to badanie daje nam punkt odniesienia dla niektórych najważniejszych twórców raf w Ningaloo.
„Jeśli przyszłe fale upałów w morzu dotkną region, będziemy w stanie porównać aktywność reprodukcyjną i lepiej zrozumieć, jaki wpływ zmiany klimatyczne mają na potencjał regeneracji rafy. Jest to niezwykle ważne dla informowania o wszelkich przyszłych działaniach w zakresie regeneracji koralowców.”
Badania zostały sfinansowane przez Stację Badawczą Minderoo Exmouth, a współautorami są Instytut Badań Medycznych Uniwersytetu Curtin, Uniwersytet Jamesa Cooka i Uniwersytet Australii Zachodniej.
