Drugie miejsce za 77-metrowym Jethou Sir Petera Ogdena w klasie Maxi 1 w Les Voiles de Saint-Tropez wystarczyło, aby zapewnić Karelowi Komárekowi 30-metrowemu V tytuł IMA Mediterranean Maxi Inshore Challenge (MMIC) w roku 2026.
Rozpoczynając dzień na punktach z V, Jethou zwyciężyła w wyścigu przybrzeżnym dla jachtów Maxi 1 (w tym zarówno jachtów Maxi 100, jak i Maxi Grand Prix), co po odrzuceniu wystarczyło, aby zapewnić jej wygodną przewagę w klasyfikacji generalnej Maxi 1, trzy punkty przewagi nad V i Maxi 72 Balthasar Filipa Balcaena, zdobywając trofeum Edmonda de Rothschilda.
Maxi 2 było ostateczną bitwą pomiędzy Myliusem 80FD Twin Soul B broniącego tytułu Luciano Gandiniego i Wally 77 Lyrą Terry’ego Hui. Jednak skończyło się to gwałtownie, gdy Twin Soul B na początku otrzymał nazwę OCS. Wally 77 Lyra z Hui zwycięża w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Twin Soul B, dosiadając trzeciej Astry 1.
Najcięższy wynik był w Maxi 3, gdzie Vismara 62 Yoru Luigiego Sali wygrał po odliczeniu Mylius 60 Why Not Lasse Pettersona i szarżujący były prezydent IMA Benoît de Froidmont na swoim trzykrotnym zwycięzcy IMA MMIC Wally 60 Wallyño.
Les Voiles de Saint-Tropez z największą przewagą w klasie maxi zwyciężyła załoga Andrew Fitzmaurice’a na śliskim Dehler 60 Blue Oyster w Maxi 4. Ostatnie zwycięstwo pozostawiło Blue Oyster z 4 punktami do zwycięzcy z 2025 r. Enzo Pellizzaro Solaris 60 Crazy Diamond z 10 pkt. i Truly Classic 90 Atalante II na trzecim miejscu z 13 pkt.
Js wyciągnęli najostrzejsze wnioski ze wszystkich: Svea wygrała, ale dopiero po zwycięstwie w Rainbow Petera Harrisona, która obroniła najważniejsze trofeum klasy J, Puchar Króla Koryntu.
W doskonałych warunkach, przy wietrze o prędkości 10-12 węzłów i przyjemnym, ciepłym jesiennym słońcu, Włoch Giovanni Lombardi Stronati poprowadził swojego niedawno nabytego Hanumana, aby wygrać finałowy wyścig prestiżowych corocznych regat.
Drugie miejsce Svei wystarczyło, aby zapewnić im tytuł, a Svea i Rainbow zajęli łącznie te same dziewięć punktów.
Firma Svea utrzymała swój niezwykły rekord zwycięstw, wygrywając klasę J i pozostając niepokonaną we wszystkich regatach, w których się ścigali, odkąd potężny projekt Tore Holm przeszedł na własność Szwecji w 2022 roku.
