W raporcie wskazano na zachęcające wyniki już trwających prób w zakresie narzędzi selektywnych. Próby z użyciem siatki sortującej na łowiskach homarca w Morzu Irlandzkim zmniejszyły niepożądane połowy witlinka o 77–87%, plamiaka o 91–92%, a dorsza nawet o 100% w niektórych konfiguracjach. W północno-zachodniej części Morza Śródziemnego worek włoka o szerszych oczkach kwadratowych umożliwił ucieczkę około 90% niewymiarowych morszczuków.
W raporcie wskazano, że zdalny monitoring elektroniczny – w szczególności kamery pokładowe – jest niezbędny do uzupełnienia luki w dokumentacji pozostawionej przez inspekcje, statki patrolowe i dzienniki pokładowe. W duńskim programie Kattegat odnotowany przyłów niewymiarowego dorsza wzrósł o 878% po zainstalowaniu kamer – nie dlatego, że zwiększył się przyłów, ale dlatego, że po raz pierwszy został on właściwie zaobserwowany i zarejestrowany.
„Europa w dalszym ciągu wrzuca do morza ogromne ilości ryb, niezauważona i w dużej mierze niezarejestrowana. Obowiązek wyładunku miał położyć kres temu ogromnemu marnotrawieniu żywności i ryzyku przełowienia i nadal może to zrobić. Wyniki z takich krajów jak Dania są jasne: kamery na pokładzie poprawiają raportowanie przyłowów w przypadku uszczuplonych zasobów dorsza, co pomaga rybakom ich unikać „- powiedział Steve Trent, założyciel i dyrektor generalny Fundacji na rzecz Sprawiedliwości Środowiskowej.
„Brakowało przejrzystości i woli politycznej, aby wykorzystać je na dużą skalę. Państwa członkowskie UE muszą podjąć niezbędne kroki, aby wdrożyć kamery na pokładzie, zgodnie z zobowiązaniem do stycznia 2028 r.”.
Od stycznia 2028 r. statki UE o długości co najmniej 18 metrów uznane za obarczone wysokim ryzykiem niezgodności będą musiały posiadać zdalny monitoring elektroniczny, w tym kamery pokładowe. W raporcie argumentuje się, że ramy te wymagają obecnie przejrzystych kryteriów ryzyka obejmujących statki najbardziej podatne na odrzuty, wraz z nowymi standardami i gwarancjami prywatności i należytego procesu.
Trzeci filar, do którego wzywa sprawozdanie, to odpowiedzialność publiczna, która obejmuje publikowanie przez państwa członkowskie porównywalnych danych na temat zakresu monitorowania, naruszeń i sankcji oraz powiązanie danych dotyczących egzekwowania prawa z decyzjami w sprawie dotacji publicznych zgodnie z przepisami Światowej Organizacji Handlu mającymi na celu wyeliminowanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
Podsumowując, EJF i Oceana argumentują, że unikanie, dokumentowanie i egzekwowanie prawa tworzą jeden połączony system, a traktowanie ich w ten sposób zapewnia najjaśniejszą drogę do ochrony zasobów rybnych, wspierania źródeł utrzymania rybaków i ochrony zdrowego oceanu.
