Ogórek morski ozdobiony parą rogatych wyrostków zyskał przydomek „Loki” ze względu na swoje podobieństwo do boga nordyckiego i jest jednym z 57 nowych gatunków morskich zidentyfikowanych z głębin południowego Atlantyku w ciągu zaledwie dwóch tygodni.
„Ogórek morski Loki” został znaleziony na głębokości 2577 metrów w kanionie łodzi podwodnej Mar del Plata u wybrzeży Argentyny. Został zidentyfikowany przez taksonomistów Francisco Alonso Solis-Marin i Mariano Martinez i jest jednym z dziesięciu nowych gatunków holothuriańskich odkrytych podczas warsztatów.
Zdjęcia i wideo zwierzęcia wykonano in situ na dnie morskim.
Loki to jedno z głównych odkryć warsztatów odkrywania gatunków prowadzonych przez Fundację Nippon – Nekton Ocean Census we współpracy z Schmidt Ocean Institute. Wyprodukowało także pięć nowych rodzajów naukowych, obejmujących koralowce, ogórki morskie i skorupiaki.
W warsztatach wzięło udział 20 taksonomistów i badaczy rozpoczynających karierę z całej Ameryki Łacińskiej i Europy. Odbyło się ono na Universidad Maimónides w Buenos Aires we współpracy z Schmidt Ocean Institute, CONICET i Museo Argentino de Ciencias Naturales.
Zespół zbadał próbki głębinowe pobrane głównie podczas ekspedycji Schmidt Ocean Institute do podwodnych oaz w kanionie Mar del Plata w sierpniu 2025 r., przeprowadzonej na pokładzie statku badawczego Falkor (też) korzystanie z pojazdu zdalnie sterowanego (ROV) SuBastian.
Wykorzystując zintegrowane techniki taksonomii do szybkiej identyfikacji okazów, zarejestrowali swoje odkrycia bezpośrednio w Ocean Census NOVA, pierwszej na świecie platformie danych o otwartym dostępie dla nowo odkrytych gatunków morskich. W sumie zidentyfikowali 20 nowych gatunków widłonogów, 22 szkarłupnie (ogórki morskie i liliowce), 14 parzydełkowców (ośmioralowce, koralowce morskie i koralowce kamienne) oraz jednego mięczaka łódeczkopoda.
„Współpraca międzynarodowa w zakresie taksonomii ma kluczowe znaczenie, zwłaszcza w grupach składających się z niewielu aktywnych specjalistów. Warsztaty odkrywania gatunków przyspieszyły identyfikację gatunków, rozpoznawanie gatunków nowych w nauce i zwiększyły budowanie potencjału lokalnych taksonomistów na początku kariery zajmujących się fauną głębinową” – powiedział dr Daniel Lauretta, główny badacz w CONICET i Museo Argentino de Ciencias Naturales.
