Chemikalia znalezione w kremie przeciwsłonecznym może być jeszcze trudniejsze do rozbicia zanieczyszczenia z tworzywa sztucznego, wykazały nowe badania z University of Stirling.

Chemiczny metoksycynaminian etylomeksylu – powszechnie znany jako EHMC – może spowolniać degradację odrzuconego tworzywa sztucznego na naszych morzach i pomagać bakteriom biofilmu, które mają większą ochronę przed trudnymi warunkami, aby się rozwijać.

Prowadzony przez dr Sabine Matallana-spryciele, naukowcy z University of Stirling przeprowadzili analizę, która jest pierwszą, która zbadała kolegowanie-proces, w którym tworzywa sztuczne w morzu działają jako nosiciele innych zanieczyszczeń chemicznych, w tym filtry ultrafioletowe z filtra przeciwsłonecznej.

Dr Matallana-Surget-profesor nadzwyczajny na wydziale nauk przyrodniczych, apeluje do decydentów do podjęcia pilnych działań w celu rozwiązania tego, co nazywa „niewidzialnym zagrożeniem kremu przeciwsłonecznym”.

„Te zmiany mają znaczenie” – powiedziała. „Stłumienie bakterii aerobowych, które pomagają degradować plastik, i wybierając te, które stabilizują lub wzmacniają biofilm, filtry UV przedłużyłyby żywotność tworzyw sztucznych w oceanie – czyniąc je bardziej odpornymi na rozkład przez światło słoneczne lub drobnoustroje.

„Ukierunkowane interwencje badawcze i polityczne są zatem pilnie potrzebne do złagodzenia tych złożonych zagrożeń ekologicznych”.

Plastikowe odpady w oceanie zapewniają nową powierzchnię, na której mogą rosnąć drobnoustroje, tworząc szczupłe warstwy zwane plastisphere. Oprócz tworzenia plastisphere, tworzywa sztuczne pochłania również inne zanieczyszczenia, w tym filtry przeciwsłoneczne zmywane z ludzkiej skóry, które są nierozpuszczalne w wodzie, a następnie mogą przyczepić się do morskich powierzchni plastycznych.

Kale przeciwsłoneczne, podobnie jak olej, są hydrofobowe – co oznacza, że nie rozpuszczają się w wodzie. To sprawia, że są one połączonym zagrożeniem, ponieważ mogą gromadzić się na tworzywach sztucznych i pozostać w środowisku. Rola Plastisphere była wcześniej badana przez naukowców, ale niewiele pozostaje wiadomo o tym, jak dodatkowe chemikalia, takie jak EHMC, wpływają na drobnoustroje żyjące na plastiku.