Zagrożone wyginięciem rekiny olbrzymie żerują na głębokości około 1000 metrów poniżej poziomu morza w strefach zmierzchu oceanu podczas swojej zimowej podróży migracyjnej o długości 17 000 km, co podkreśla znaczenie tego mało znanego ekosystemu.

Naukowcy z Instytutu Oceanograficznego Woods Hole przeanalizowali ponad 8000 dni śledzenia danych zebranych od 37 rekinów olbrzymich oznaczonych w latach 2004–2011 w pobliżu Cape Cod. W tym czasie zaobserwowali, jak rekiny olbrzymie nurkują aż do dolnej granicy oceanicznej strefy zmierzchu, która rozciąga się od 200 do 1000 metrów poniżej poziomu morza.

„Osiąganie głębokości od 800 do 1000 metrów jest wymagające fizjologicznie. Jest zimno, ciemno i uboga w tlen. Mimo to rekiny te wielokrotnie nurkują w wtórnej, głębokiej warstwie rozpraszającej, zasobie, którego większość dużych drapieżników pelagicznych nie jest w stanie wykorzystać” – powiedziała Jaida Elcock, doktorantka we wspólnym programie MIT-WHOI i główna autorka artykułu.

To, jak mówią, podkreśla znaczenie zmierzchu, zwanego inaczej strefą mezopelagiczną. Na tym obszarze znajduje się jak dotąd więcej biomasy niż na jakimkolwiek innym obszarze słupa wody bardzo niewiele wiadomo na temat trwałych skutków wzmożonych połowów i ich roli w obiegu węgla.

W czerwcu Fidżi i Panama podjęły międzynarodowe zobowiązanie na rzecz ochrony jednej ze stref mroku. The Wyzwanie dotyczące ochrony strefy mezopelagicznej to wezwanie skierowane do rządów na całym świecie do podjęcia konkretnych działań w celu ochrony tej głębokiej warstwy oceanicznej.

Pomimo tego odkrycia współautorka Camrin Braun, oceanograf i ekolog z WHOI, zauważyła, że ​​nadal nie wiemy, czym żywią się te nieuchwytne i zagrożone rekiny, nurkując w tym głębinowym ekosystemie.