Według nowego badania większość raf koralowych w całym regionie Indo-Pacyfiku nie będzie w stanie rosnąć wystarczająco szybko, aby nadążać za przyspieszającym wzrostem poziomu morza, co zwiększa ryzyko zanurzenia raf i utraty ich zdolności do ochrony linii brzegowych.
Naukowcy z Uniwersytetu Technologicznego Nanyang (NTU) w Singapurze odkryli, że 76% zbadanych przez nich obszarów raf nie jest w stanie dotrzymać kroku przewidywanemu wzrostowi poziomu morza w scenariuszu wysokiej emisji gazów cieplarnianych.
W badaniu zidentyfikowano krytyczny punkt krytyczny: gdy względny poziom morza podniesie się o więcej niż 5,3 mm rocznie, istnieje ponad 90% szans, że rafy nie będą w stanie utrzymać swojego wzrostu. Przy obecnych tendencjach próg ten prawdopodobnie zostanie przekroczony w ciągu 35 lat, chyba że emisje zostaną znacznie obniżone.
Rafy koralowe zapewniają niezbędną ochronę wybrzeża: zdrowa, cała rafa koralowa pochłania 97% energii fal, zanim dotrze do lądu, a fala przechodząca przez całą rafę zmniejsza rzeczywistą wysokość fal o ponad 75%, wynika z globalnej metaanalizy struktur rafowych opublikowanej przez naukowców w Komunikacja przyrodnicza.
To nowe badania na temat tonięcia koralowców opublikowano w czasopiśmie Nature Communications pod kierunkiem dr Riovie Ramos, pracownika badawczego w Obserwatorium Ziemi NTU w Singapurze i adiunkta Kyle’a Morgana z Azjatyckiej Szkoły Środowiska NTU.
Rafy koralowe od tysięcy lat dotrzymują kroku wznoszącemu się poziomowi morza, wznosząc się ku górze, podczas gdy korale i inne organizmy wytwarzają węglan wapnia, który tworzy strukturę rafy. Dzięki temu rafy znajdują się blisko powierzchni, gdzie koralowce mają dostęp do światła słonecznego i przełamują siłę fal, zanim dotrą do brzegu.
Jeśli jednak poziom mórz podnosi się szybciej, niż jest w stanie zbudować rafa, rafa stopniowo zanurza się, co naukowcy nazywają tonięciem rafy. Koralowiec może nadal żyje, ale rafa traci płytką, złożoną strukturę, która chroni wybrzeża i daje schronienie życiu morskiemu.
W miarę zanurzania raf większe fale mogą przez nie przechodzić, zwiększając ryzyko erozji i powodzi nisko położonych wysp i tropikalnych wybrzeży. Utrata złożonych struktur raf może również ograniczyć siedliska ryb i innych organizmów morskich, wywołując skutki domina dla rybołówstwa, turystyki i społeczności przybrzeżnych zależnych od raf.
„Rafy koralowe dotrzymują kroku podnoszącemu się poziomowi morza od tysięcy lat, ale tempo podnoszenia się poziomu morza spodziewane w nadchodzących dziesięcioleciach może przekroczyć granice większości raf” – powiedział Morgan. „Kiedy to nastąpi, rafy będą stopniowo zanurzane. Mogą nadal zawierać żywe koralowce, ale nie będą już funkcjonować w ten sam sposób, potencjalnie umożliwiając dotarcie większej energii fal do linii brzegowej i zwiększając ryzyko dla społeczności przybrzeżnych.”
